Sanat ve Yaratıcılık üzerine bir Manifesto…

S ERBEST BİLİNÇ MANİFESTOSU

Büyük, öznel bir irade yoktur.
İrade yaratmaz. İrade yalnızca geri çekilir.
Yaratıcılık bir güç değil, bir hâl meselesidir.
Zorlama ile değil, açıklıkla ortaya çıkar.
Bilinç serbest bırakıldığında bireysel olmaktan çıkar.
Kişisel zihin sustuğunda, kollektif olan konuşur.
Sanatçı bir üretici değil, bir kanaldır.
Eser “yapılmaz”; geçer.
Seçim vardır ama sahipliği yoktur.
Ortaya çıkan şey, evrenin sonsuz olasılıkları arasından
bir anlık hizalanmanın sonucudur.
Niyet yaratıcı değildir.
Niyet, akışı bozar.
Ego karıştığı anda form daralır.
Estetik, kontrolün kaybından doğar.
Güzellik, müdahalenin azaldığı yerde belirir.
Bir eserin değeri, kaç kişiyi etkilediğiyle ölçülmez.
Bir eserin kalıcılığı,
onu doğuran bilincin açıklıkta ne kadar süre kalabildiğiyle ilgilidir.
Klasikleşme, tekrarın değil, sürekliliğin sonucudur.
Aynı oluş hâliyle defalarca temas edebilenler iz bırakır.
Sanat itiraf değildir, delil değildir.
Sanat, söylenemeyenin güvenli alanıdır.
Sanatçı ahlaki bir fail değil, ontolojik bir açıklıktır.
Sorumluluğu niyette değil, dürüstlükte aranır.
Tamamlanmışlık bir zorunluluk değildir.
Yarım bırakılan şey, bazen en sahici formdur.
Sessizlik de bir eserdir.
Çizilmeyen çizgi,
söylenmeyen söz,
bilinçli bir geri çekilmedir.
Yaratıcılık öğretilemez.
Sadece engeller fark edilebilir.
Sanat, evrenin kendini tekil bir bilinçte kısa süreli görünür kılmasıdır.